Op dinsdag 22 september heeft Kiki in haar geboortedorp Ysselsteyn een presentatie gegeven aan ruim 100 dames. Bij aanvang; kippenvel… Kiki ligt in foetushouding op de grond en we horen een geluidsfragment waarin ze vertelt over een overval, in haar eigen huis!
02.21 uur
De overvallers vertrekken – met buit – bijna net zo snel als ze gekomen zijn. Het is 02.21 uur op de klok. Kiki staat op en vertelt het aanwezige publiek; “iedereen kent wel een moment van 02.21 uur, hét moment waarop je leven verandert. En bij iedereen zal dit tijdstip als een rode draad door het leven gaan”.
Jeugdige vrolijkheid, of niet…
Kiki neemt ons mee terug naar haar jeugd. Een meisje van 5 jaar, vrolijk en genietend van de natuur, met name de zonsop- en ondergang. Maar ook een meisje dat veel ziek is, bleek, kringen onder de ogen… en een meisje dat op deze jonge leeftijd te horen krijgt dat haar ouders gaan scheiden. En dat als één van de eersten in een dorp als Ysselsteyn, ze verhuist slechts een paar straten verder, maar zowel papa als de hond verhuizen niet mee…
Instabiel
Kiki blijft jarenlang last houden van haar gezondheid. Het gevoel niet mee te kunnen overheerst; haar energie-level is veelvuldig laag, ook in haar latere levensjaren. Instabiel, dat is een term die vaak gebruikt wordt, tientallen artsen die aangeven dat haar klachten toch écht tussen de oren zitten. Tot het moment… dat ze begin 2019 door haar vader naar het ziekenhuis wordt gebracht en haar bijna-dood-ervaring beleeft. Een “02.21 uur moment”, de aanwezige artsen geven aan dat ze geen half uur later had mogen binnenkomen…
Diagnose coeliakie
Eindelijk, na 38 jaar, komt de diagnose; coeliakie! Een auto-immuunziekte waarbij het afweersysteem heftig reageert op gluten. Zo heftig, dat het - naast fysiek ongemak - ook mentale klachten geeft. Kiki leeft immers al jarenlang in een 'vacuum', haar lichaam heeft een tekort aan voedingsstoffen. Hierop reageert ze dusdanig heftig, dat ze bijzondere psychische/lichamelijke bijwerkingen heeft ervaren en de jarenlange roofbouw op haar lichaam is inmiddels pijnlijk duidelijk. Ter illustratie: een gezonde dunne darm heeft de omtrek van een tennisveld, bij Kiki blijft er nog maar een post-it papiertje over.
Vier het leven – 02.21
Volledig gluten-vrij, dat (b)lijkt een oplossing voor Kiki. Maar naast de vraag ‘wat kan ik nog eten’ is er een nog belangrijkere vraag. Kiki: “hoeveel waarde kan ikzelf bieden, als ik mezelf niets meer waard vindt?”. Een sociaal ‘gevecht’, waarbij tijd & energie met elkaar strijden, maar Kiki heeft – 02.21 uur – haar antwoord gevonden; “Doe waar je BLIJ van wordt! Geniet van de kleine dingen! Ik heb een jaar lang zonsop- en ondergang gefotografeerd, iedere dag mijn zelfde rondje door Ysselsteyn, fascinerend”. Kortom; vier het leven!
Laat zien wie je bent - Kaartenset
Tijdens haar dagelijkse rondes door Ysselsteyn ontdekte Kiki nog méér de waarde van de ‘kleine dingen’, letterlijk en figuurlijk. Haar passie, fotograferen, was op dat moment een houvast. Haar energie-level was op dat moment nog niet in staat om een professionele camera mee te sjouwen. Ze maakte met haar mobiele telefoon foto’s van bijzondere (ge)zichten; een wolk in de vorm van een hartje, grassprietjes in verbinding… Deze foto’s zijn inmiddels uitgebracht in drukvorm en worden in vele praktijken & scholen gebruikt om ‘beeld’ te geven aan iets wat eigenlijk ‘gevoel’ is.
Van rugzak tot Tupperware
Kiki beseft, dat ze een krachtige draai heeft gegeven aan haar ‘leven-na-diagnose’. Maar… haar rugzak is lange tijd VOL gebleven. Volgens Kiki heeft óók je oude leven tijd, ruimte en aandacht nodig, anders raakt de rugzak té vol. Kiki doet haar best om – waar nodig inclusief Tupperware bakjes met eigenbereid voedsel – de wereld anders te kleuren. We eindigen deze bijzondere avond met een mooi citaat van een lied van Marion Vervoort, gepresenteerd tijdens de boekpresentatie van Kiki; “kleur ik zelf mijn wereld, met hoe ik ernaar kijk”.
En namens VKY zeggen we: “Kiki, RESPECT, bedankt MOOIE vrouw, blijf wie je bent!!”
Foto’s zijn te vinden onder het kopje foto’s (fotografie Teuntje Smits).
